Η αντιμετώπιση της έλλειψης βιταμίνης D σε παιδιά με διαβήτη τύπου Ι θα μπορούσε να τους μειώσει τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη.©

τα επίπεδα στο αίμα μετρώνται εργαστηριακά και χρησιμοποιούνται για τον

προσδιορισμό της κατάστασης της βιταμίνης D στο ανθρώπινο σώμα. Η 25(OH)D ενεργοποιείται στους νεφρούς και μετατρέπεται σε 1,25-διυδροξυβιταμίνη D [1,25(OH) 2D] που είναι η ενεργή μορφή της βιταμίνης D και, ρυθμίζει το μεταβολισμό του ασβεστίου, του φωσφόρου και των οστών.

Η βιταμίνη D και η ενεργή της μορφή της είναι ισχυροί ανοσοτροποποιητές και είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της γλυκόζης/ινσουλίνης. Μελέτες για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) έχουν δείξει ότι η βιταμίνη D αυξάνει την αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης. Τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) εμφανίζουν γενικευμένη έλλειψη βιταμίνης D3, που επηρεάζει τη μεταβολική τους κατάσταση και τη γλυκαιμική ομοιόσταση [1].

Η έλλειψη βιταμίνης D3 έχει εμπλακεί σε μια ποικιλία χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της νόσου των μετάλλων των οστών, των κακοηθειών, των αυτοάνοσων νοσημάτων και του διαβήτη.

Τα τελευταία χρόνια, έχει βρεθεί ότι στα βήτα κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος εκφράζεται ο υποδοχέας της βιταμίνης D (VDR) και οι παραλλαγές στα γονίδια που ελέγχουν τον μεταβολισμό της βιταμίνης D και την έκφραση του VDR έχουν συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη, περιλαμβανομένων των τύπου 1 και τύπου 2. [2].

Έλλειψη βιταμίνης D3 υπάρχει, όταν τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D3 κυμαίνονται στα 0-20ng/ml.

Ανεπάρκεια της βιταμίνης D3 υπάρχει όταν τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D3 κυμαίνονται στα 21-29 ng/ml

Φυσιολογικά επίπεδα της βιταμίνης D3υπάρχουν όταν τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D3 κυμαίνονται στα 30-100 ng/ml.

Όμως τα επιθυμητά ή ιδανικά επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνη D3 κυμαίνονται στα 50-70 ng/ml.

Η καθημερινή συμπληρωματική λήψη βιταμίνης D με τη διατροφή και τη λογική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία είναι απαραίτητη για την πρόληψη της έλλειψης ή ανεπάρκειας της βιταμίνης D3 (χοληκαλσιφερόλη).

Ορισμένες μελέτες έχουν συσχετίσει την έλλειψη βιταμίνης D3 με τη δυσλειτουργία των βήτα κυττάρων του παγκρέατος και την αντίσταση στην ινσουλίνη με επακόλουθη ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 στον ενήλικο πληθυσμό [3].

Ο διαβήτης τύπου 1 (ΣΔ1) είναι μια χρόνια αυτοάνοση νόσος που οδηγεί σε ανοσολογική καταστροφή των βήτα κυττάρων του παγκρέατος, με αποτέλεσμα την ανάγκη για θεραπεία με ινσουλίνη. Η συχνότητα του ΣΔ1 αυξάνεται παγκοσμίως, ωθώντας έτσι τους ερευνητές να διερευνήσουν νέες ανοσοτροποποιητικές στρατηγικές για να σταματήσουν την αυτοανοσία και να τροποποιήσουν την εξέλιξη της νόσου.

Ο ΣΔ1 θεωρείται ως πολυπαραγοντική νόσος, στην οποία η γενετική προδιάθεση και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν για να προάγουν την ενεργοποίηση αυτοάνοσων αποκρίσεων έναντι των βήτα κυττάρων. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει καταστεί σαφές ότι η βιταμίνη D ασκεί αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποποιητική δράση, εκτός από τον καθιερωμένο ρόλο της στη ρύθμιση της ομοιόστασης του ασβεστίου και του μεταβολισμού των οστών. Είναι σημαντικό ότι, η παγκόσμια συχνότητα της έλλειψης βιταμίνης D αυξάνεται επίσης δραματικά και τα επιδημιολογικά στοιχεία υποδηλώνουν εμπλοκή της έλλειψης της βιταμίνης D στην παθογένεση του ΣΔ1.

Πολυμορφισμοί σε γονίδια, που είναι κρίσιμα για το μεταβολισμό της βιταμίνης D έχει επίσης αποδειχθεί ότι ρυθμίζουν τον κίνδυνο πρόκλησης T1D. Επιπλέον, αρκετές μελέτες έχουν διερευνήσει το ρόλο της βιταμίνης D (σε διαφορετικές δόσεις και σκευάσματα) ως πιθανή επικουρική ανοσοτροποποιητική θεραπεία σε ασθενείς με νεοεμφανιζόμενο και εγκατεστημένο T1D. Πολυμορφισμοί σε κρίσιμα γονίδια για το μεταβολισμό της βιταμίνης D έχει επίσης αποδειχθεί ότι ρυθμίζουν τον κίνδυνο πρόκλησης T1D. Επιπλέον, αρκετές μελέτες έχουν διερευνήσει το ρόλο της βιταμίνης D (σε διαφορετικές δόσεις και σκευάσματα) ως πιθανή επικουρική ανοσοτροποποιητική θεραπεία σε ασθενείς με νεοεμφανιζόμενο και εγκατεστημένο ΣΔ1 [4]

Σε παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (ΣΔ1), ο επιπολασμός της ανεπάρκειας βιταμίνης D έχει βρεθεί ότι είναι υψηλότερος σε σύγκριση με παιδιά χωρίς διαβήτη [5].

Ενώ η έλλειψη βιταμίνης D είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στον κίνδυνο ραχίτιδας στην παιδική ηλικία, είναι πιθανό μια πιο οριακή ανεπάρκεια βιταμίνης D κατά τη διάρκεια της ζωής να συμβάλλει στην οστεοπόρωση καθώς και δυνητικά στην ανάπτυξη διαφόρων άλλων χρόνιων ασθενειών όπως ο διαβήτης τύπου 1.[6].

H πρόσληψη βιταμίνης D κατά την πρώιμη ζωή μπορεί να σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 1. [7]

Όλες αυτές οι βασικές μελέτες υποδηλώνουν ότι υπάρχει πιθανή συσχέτιση μεταξύ της έλλειψης βιταμίνης D και του κινδύνου για διαβήτη τύπου 1 και 2. Ωστόσο,

To 2016 η Savastio S και οι συνεργάτες δημοσίευσαν τα ευρήματα μιας συγχρονική μελέτης τους που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2008-2014 και αφορούσε τις επιδράσεις της βιταμίνης D στον γλυκαιμικό έλεγχο σε παιδιά και εφήβους με διαβήτη τύπου 1. Στόχοι αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της κατάστασης της 25OHD σε παιδιά με ΣΔ1 και η σχέση της με την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τη γλυκαιμική κατάσταση.

Μελέτησαν συνολικά 141 ασθενείς με διαγνωσμένο ΣΔ1 >12 μηνών που εντάχθηκαν στην μελέτη. Από αυτούς οι 35 (24,8%) ήταν μετανάστες και οι 106 (75,2%) Ιταλοί (T2). Ανέλυσαν αναδρομικά τα δεδομένα κατά την έναρξη της νόσου (T0) (64 άτομα) και 12–24 μήνες πριν από την τελευταία επίσκεψη (T1.124 άτομα). Αξιολόγησαν τη γλυκόζη νηστείας, τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), τα επίπεδα 25OHD και τις ημερήσιες ανάγκες σε ινσουλίνη και πρόσθεσαν συστηματικά συμπλήρωμα χοληκαλσιφερόλης 1000 IU/ημέρα για τη διαχείριση της ανεπάρκειας βιταμίνης D (<75 nmol/L).

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν γενικευμένη ανεπάρκεια 25OHD σε κάθε χρονική φάση της μελέτης, ιδιαίτερα σε μετανάστες. Στην Τ0, τα επίπεδα της 25OHD σχετίζονταν αντιστρόφως με τη σοβαρότητα της διαβητικής κετοξέωσης (DKA) (p<0,05). Στην T1 και T2, τα άτομα με 25OHD ≤25nmol/L (10 ng/mL) έδειξαν υψηλότερες ημερήσιες απαιτήσεις σε ινσουλίνη (p<0,05) και τιμές HbA1c (p<0,01) από τις άλλες καταστάσεις επιπέδων βιταμίνης D. Τα επίπεδα 25OHD συσχετίστηκαν αρνητικά με την HbA1c (p<0,001) και την ημερήσια δόση ινσουλίνης (p<0,05) κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Υπήρξε σημαντική διαφορά στην 25OHD (p<0,01) μεταξύ ατόμων με διαφορετικό μεταβολικό έλεγχο (HbA1c <7,5%, 7,5–8%,>8%), τόσο στην Τ1 όσο και στην Τ2. Στα άτομα που πήραν συμπληρωματική βιταμίνη D βρέθηκε σημαντική αύξηση των επιπέδων της 25OHD (p<0,0001) και μείωση της HbA1c (p<0,001) μεταξύ Τ1 και Τ2, αλλά αυτό δεν ήταν σημαντικό στην υποομάδα των μεταναστών.

Συμπερασματικά, τα παιδιά με ΣΔ1 εμφανίζουν γενικευμένη έλλειψη βιταμίνης D3, που επηρεάζει τη μεταβολική κατάσταση και τη γλυκαιμική ομοιόσταση. Η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και θα πρέπει να θεωρείται ως πρόσθετη θεραπεία. [8].

Το D3 Gkelin drops σας αποστέλλεται ταχυδρομικά, (Ταχυμεταφορές Speedex) στην τιμή των 11.84 Ευρώ, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ (+ 3.72 Ευρώ η αντικαταβολή και τα μεταφορικά). Μπορείτε να το παραγγείλετε τηλεφωνώντας: Σταθερό: 2741026631, Κινητό: 6944280764

Ώρες επικοινωνίας: Δευτέρα-Παρασκευή: 10.00π.μ-13.00 μμ.
Τις υπόλοιπες ημέρες και ώρες μπορείτε να το παραγγέλλετε, στέλνοντας mail στη διεύθυνση pharmage@otenet.gr, ή με SMS γράφοντας ονοματεπώνυμο, ταχυδρομική διεύθυνση, ταχυδρομικό τομέα, τηλέφωνο επικοινωνίας.

Βιβλιογραφική Τεκμηρίωση

1.Savastio S, Cadario F, Genoni G, Bellomo G, Bagnati M, Secco G, Picchi R, Giglione E, Bona G. Vitamin D Deficiency and Glycemic Status in Children and Adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus. PLoS One. 2016 Sep 8;11(9):e0162554.

2 Altieri B, Muscogiuri G, Barrea L, Mathieu C, Vallone CV, Mascitelli L, Bizzaro G, Altieri VM, Tirabassi G, Balercia G, Savastano S, Bizzaro N, Ronchi CL, Colao A, Pontecorvi A, Della Casa S Does vitamin D play a role in autoimmune endocrine disorders? A proof of concept. .Rev Endocr Metab Disord. 2017 Sep;18(3):335-346.

3.Szymczak-Pajor I, Śliwińska A.Analysis of Association between Vitamin D Deficiency and Insulin Resistance. Nutrients. 2019 Apr 6;11(4):794.

4.Infante M, Ricordi C, Sanchez J, Clare-Salzler MJ, Padilla N, Fuenmayor V, Chavez C, Alvarez A, Baidal D, Alejandro R, Caprio M, Fabbri A. Influence of Vitamin D on Islet Autoimmunity and Beta-Cell Function in Type 1 Diabetes. Nutrients. 2019 Sep 11;11(9):2185.

5.Carakushansky M, Patel P, Ben Khallouq BA, Gurnurkar S.Prevalence of Vitamin D Deficiency in Children with Type 1 Diabetes Mellitus.

Cureus. 2020 Apr 26;12(4):e7836.

6.Papandreou D, Karabouta Z, Rousso I. Effects of low vitamin D status in rickets and type 1 diabetes in children. September 2010. Nutrition & Food Science 40(5):447-455

7.Jia-Yi Dong , Wei-Guo Zhang, Jiong Jack Chen, Zeng-Li Zhang, Shu-Fen Han, Li-Qiang Qin Vitamin D intake and risk of type 1 diabetes: a meta-analysis of observational studies. Nutrients. 2013 Sep 12;5(9):3551-62.

8 Savastio S, Cadario F, Genoni G, Bellomo G, Bagnati M, Secco G, Picchi R, Giglione E, Bona G. Vitamin D Deficiency and Glycemic Status in Children and Adolescents with Type 1 Diabetes Mellitus. PLoS One. 2016 Sep 8;11(9):e0162554.

9. Al Sawah S, Compher CW, Hanlon AL, Lipman TH. 25-Hydroxyvitamin D and glycemic control: A cross-sectional study of children and adolescents with type 1 diabetes. Diabetes Res Clin Pract. 2016 May;115:54-9.

10.Giri D, Pintus D, Burnside G, Ghatak A, Mehta F, Paul P, Senniappan S. Treating vitamin D deficiency in children with type I diabetes could improve their glycaemic control. BMC Res Notes. 2017 Sep 7;10(1):465.

Δρ.Δημήτριος Ν. Γκέλης
Website | + posts

Iατρός, Ωτορινολαρυγγολόγος, Οδοντίατρος
Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Διεύθυνση: ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Τηλ: 6944280764
Email: pharmage@otenet.gr
www.gelis.gr, www.pharmagel.gr , www.orlpedia.gr , www.allergopedia.gr, d3gkelin.gr
www.vitaminb12.gr, www.zinc.gr, www.curcumin.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.